بسمه تعالی
اَلّلهُمـّ؏َجِّللِوَلیِّڪَالفَرَجَ
بیماری های اتوایمیون چگونه ایجاد می شوند:
- بیماری با ورود یک عفونت شروع می شود که باعث می شود سیستم ایمنی روشن گردد تا با میکروبکشی یا نهایتاً مرگ برنامه ریزی شده یا آپوپتوز یا Programed Cell Death (PCD) عفونت را حذف نماید و سپس خاموش شود و گرنه به مزمن شدن فعالیت گاباشانت خواهد انجامید. قابل توجه است آلفا-گابای تولید شده توسط گابا شانت می تواند با تحریک تولید پلی آمین باعث غیر فعال شدن سیستم ایمنی شود. البته باید توجه کرد که در افراد باردار یا بیماران پیوندی، فعالیت OH اکسیداز (OH oxidase) ضروت دارد و نباید جلوی فعالیت سیستم ایمنی را گرفت. پس هدف سیستم ایمنی تولید اکسیژن نوزاد و فنول به منظور میکروبکشی و در صورت لزوم مرگ برنامه ریزی شده یا Programed Cell Death (PCD) یا آپوپتوز است. برای خاموش شدن سیستم ایمنی لازم است که alternative oxidase pathway فعال شود و H2O2 مبدل به آب شود.
- البته انحراف دهنده های سیستم ایمنی مثل آهن (+Fe2) و کلر (Cl) و ید (I) با کاهش H2O2 باعث تولید استالدئید و -ONOO می شوند که به معنی زخم (نکروز بجای آپوپتوز) است که بسته به نوع سلول کارایی آن را کاهش می دهد. مثلاً اگر زخم ایجاد شده در غشاء یک سلول عصبی (غلاف یک نورون) باشد، علائم گیجی و اختلال در انتقال پیام مشاهده می شود.
- مشکل دیگر در این شرایط غیر از مشکل زخم در حال گسترش و التهاب ناشی از آن، آن است که در حالت روشن و ON بودن سیستم ایمنی، امکان ذخیره سازی آنتی اکسیدان وجود ندارد که به تخلیه ذخایر خواهد انجامید و به مرور باعث انحراف بیشتر سیستم ایمنی می شود.
- از طرفی مشکل عفونت وارده همچنان بقوت خود باقی است که باعث تمدید فعالیت سیستم ایمنی روشن می شود که به آن بیماری اتوایمیون می گویند که به التهاب می انجامد.
- عامل ایجاد بیماری های اتوایمیون مثل روماتیسم مفصلی و ام. اس. و غیره تحریک بیش از اندازه CNS می باشد.
تحریک کننده های CNS:
-گابا شانت
-بتا-گابا
-تشدید تولید استرادیول طی قاعدگی
-کلر (Cl) با کاهش H2O2 به افزایش میکروب و التهاب خواهد انجامید.
-ید (I) نیز با کاهش غلظت H2O2 به افزایش میکروب و التهاب خواهد انجامید.
-تجمع سدیم در سلول
-معکوس شدن قطبی
-کمبود ویتامین E و فنول های زنجیره شکن
-مصرف نابجای ویتامین C
-حضور الکل (الکل در جذب ویتامین ها اختلال ایجاد میکند)
-استالدئید
-تیواستال
-استرس یعنی کورتیزول بالا و آدرنالین بالا
-بلغمی شدن
-تجمع دوپامین (تبدیل کننده آلفا-گابا به بتا-گابا)
-فعال شدن مسیر تخمیر
-گزانتین و مشتقاتش
-اختلال تولید آدرنوکورتیکوتروپین (ACTH)
-فقدان کورتیزون (سرکوب کننده و خاموش کننده سیستم ایمنی)
-غیر فعال بودن چرخه گلایسین
-ورزش سنگین بدون تامین نیازهای افزایش یافته بدن به الکترولیت ها
-فقیر و غنی سازی های غلط مواد غذایی
-مصرف زیاد افزایش دهنده های گلبول سفید (WBC) نظیر سیاهدانه
-مصرف غذاهای اسیدی
-مصرف هسته زردآلو (و هر چه که سیانور دارد) در بیماران اتوایمیون
-مصرف مواد آلرژی زا (زیرا هیستامین ترشح شده از مواد آلرژیزا باعث افزایش آمونیاک می گردد و متعاقباً تولید الکل را افزایش می دهد)
-تولیدات تراریخته اعم از برنج و روغن حاصل از دانه های روغنی و واکسن و غیره به دلیل افزایش فعالیت سیکلواکسیژناز2 (COX2) و اثر آن در تولید پروستاگلاندین E2 برای سلامتی مضر می باشند. پروستاگلاندین میتواند باعث فراخوان ماکروفاژها از سراسر بدن شود. پروستاگلاندین E2 تولید آدرنالین را افزایش می دهد. آدرنالین یک کاتکول آمین است که باعث فعال شدن سیستم ایمنی و تولید دوپامین می شود. دوپامین متابولیزه نشده میتواند انحراف بیشتر سیستم ایمنی (در مسیر گابا) را باعث شود.از طرفی آدرنالین عامل تجزیه گلیکوژن به قند (دیابت) و عامل تولید سایتوکین التهابی و پراکسی نیتریت (ONOO) است که بترتیب میتواند باعث طوفان سایتوکین و تخریب بیوملکولها (آزادسازی +Fe2 داخل آنها) گردد. آهن اضافی، تیواستال یا سودای سوخته می سازد و تیواستال باعث علائم زیر می شود:
- تخریب و حل شدن دندان ها
- ریزش مو
- زخم های شبیه زخم بستر
-حضور آهن آزاد (+Fe2) که با منحرف کردن مسیر حذف میکروب و منحرف کردن مسیر تولید اکسیژن نوزاد مانع تلاش بدن برای حذف میکروب خواهد شد. مزمن شدن بیماری نتیجه عمل آهن آزاد در تولید OH و سپس الکل و عدم تجمع H2O2 می باشد.
-عدم مهار عفونت به علت حضور آهن که سیستم ایمنی را منحرف می کند.
+Fe2 باعث تولید -.OH می شود. در شرایطی که -.OH حضور داره و اتواکسیداسیون فعاله، ملاتونین ناگزیره اول سیستم ایمنی را هدایت کنه. اگر ملاتونینی باقی ماند آن وقت ملاتونین به ذوب تری گلیسیرید می پردازد و اگر ملاتونینی باقی نماند تجمع چربی در سلول غیر از عارضه ناراحتی قلبی، باعث میشه سلول در برابر دریافت انسولین مقاومت کند (مقاومت به انسولین). زیرا انسولین سوبسترای چربی (قند) را وارد می کند که وضع را بدتر می کند. مقاومت به انسولین با کاهش ورود قند و متعاقباً کاهش فعالیت میتوکندری و در نتیجه کاهش سنتز گلوتاتیون و افزایش زانتین اکسیداز توام خواهد شد که به افزایش اوریک اسید منتج شده که با +Fe2 مبدل به اوره میشه که نتیجه آن افزایش اوره و عوارض آن خواهد بود. بعلاوه با کاهش ملاتونین تولید ملانین هم کاهش می یابد. در نتیجه کمبود ملانین کاهش تولید صفرا و متعاقباً هورمون رشد (GH) ایجاد می شود که اولاً هضم چربی را مختل کرده و در ثانی فعالیت بیش از حد مسیر آدرنالین و کورتیزول رخ خواهد داد که نتیجه فعالیت بیش از حد مسیر آدرنالین تجزیه گلیکوژن (افزایش قند خون یا دیابت) و کاهش GLA خواهد بود. کاهشی که به معنی کاهش تراکم استخوان (پوکی استخوان) است و این داستان ادامه دارد.
بیماری های مختلف ریشه ای مشترک دارند. فلذا درمان مشترک دارند. وجود علائم مشابه در بیماری های مختلف ناشی از داشتن ریشه مشترک در آنهاست و بیماری بعدی ناشی از تشدید فعالیت های انحرافی سیستم ایمنی در بیماری قبلی است.
-به علاوه علامت درمانی بجای علت درمانی، ناخواسته باعث تمدید انحراف سیستم ایمنی می شود.
آیا این بی تدبیری نیست که با افزودن آهن (+Fe2) و کلر (Cl) و ید (I) به غذای مردم مثل نان، نمک یا آب آنها را در برابر میکروب ها آسیب پذیر کنیم. آنهم در حضور کرونا!
و ما انصر الا من عند الله العزیز الحکیم
اللهم صل علی محمد و ال محمد و علی جمیع الانبیاء و المرسلین و الائمه المعصومین المکرمین الهداه المهدیین و علی الملائکه المقربین جبرئیل امین میکائیل اسرافیل عزرائیل و صل علی حافین من حول العرش و علی کراماً کاتبین و صل علی فاطمه الزهرا سلام الله علیها سیده نساء العالمین آمین رب العالمین