اردیبهشتی ها

به نام الله

یا الله و‌ یا رحمان و ‌یا رحیم

یا مقلب القلوب ثبت قلوبنا علی دینک

• راه های حذف میکروب توسط سلول

1. تولید اکسیژن نوزاد و فنول
2. مرگ برنامه ریزی شده یا Programed Cell Death (PCD) سلول یا آپوپتوز

• راه کارهای درمان زخم های التهابی

عزیزی میگفت چندی قبل یکی از عزیزانم که مبتلا به یک بیماری اتوایمیون لاعلاج است به ویروسی دیگر شبیه آنفلوآنزا که احتمالاً HTLV1 بود مبتلا شد بعد پهلوش ورم کرد بعدش سرخ شد و مایعی ازش خارج شد (انگار میخواست ماده ای مضر و زخم زننده را بریزه بیرون) و بعد کم کم طی چند روز سوراخ شد. سوراخی که روز به روز عمیق تر میشد. حجامت و زالو درمانی موقتاً وخامت زخم را کم می کرد ولی بعد دوباره روز از نو روزی از نو. گاهی زخم طوسی رنگ (عفونی) می شد. این عفونت و رنگ ناشی از آن با تیمار عسل یا نمک برطرف می شد.

راه کارهای درمان زخم

1. روغن پوست مرغ برای پر کردن زخم مفیده (نحوه درست کردن: پوست و چربی مرغ را خرد کرده و در تابه ریخته و روی شعله خیلی کم بگذارید. کمی هم آب به آن اضافه کنید. چند ساعت روی شعله بماند تا آبش تبخیر شود و روغن بیاندازد)
2. عسل زیتون برای حذف عفونت
3. عسل نمک برای حذف عفونت
4. زینک اکساید برای تسریع ترمیم زخم
5. کرم ویتا A
6. زرچوبه برای جلوگیری از خونریزی
7. پمادهای ضدالتهاب و ضدباکتری حاوی روغن ماهی و امگا-سه و اسانس بابونه و یک مرطوب کننده مثل پترولاتوم یا لانولین مثل پماد سوختگی ضدالتهاب و ضدباکتری مینو برای پرکردن زخم های عمیق و برای تسریع ترمیم پوست

• البته لازمه قبلش موادی را که زخم برای تخلیه آنها ایجاد شده را حذف کنیم مثلاً با متابولیزه کردن آن مواد مضر یا با وکیوم تراپی. یکی از موادی که زخم برای تخلیه آنها ایجاد شده تیوهمی استال تولید شده از استالدئید بوده که می تواند از استرادیول تولید شده باشد. تیوهمی استال تخریب بیشتری از استالدئید ایجاد می کند. غشاهای غنی از کلسترول (نظیر میلین) به الکل مقاوم هستند با اینحال با استالدئید تولیدی از الکل تخریب می شوند.
• این تخریب های ناشی از استالدئید و متابولیت های آن گاه در داخل بدن (مثل میلین داخل CNS) رخ داده و اگرچه دیده نمی شوند ولی از روی عوارض آنها (مثل عوارض عصبی ناشی از بیماری ام اس و ...) تشخیص داده می شوند و گاه هم سطحی بوده که می تواند بر اثر یک عفونت مقاوم ایجاد شود این زخم ها گاه با زخم بستر اشتباه گرفته می شوند. برای درمان این زخم ها لازم است جلوی تولید عامل تولید کننده آن گرفته شده یا متابولیزه شود تا عمیق تر نشده و به زخم التهابی غیر قابل درمان که باعث قطع عضو می شود مبدل نشود.

• لازم است که از تولید مواد مضر هم جلوگیری شود. به عنوان مثال با ازون تراپی اکسیژن یگانه یا اکسیژن منفرد به اکسیژن نوزاد مبدل می شود. ولی اگر این اکسیژن نوزاد به سمت فنول هدایت نشود با وینیل فسفونیک اسید منحرف شده و عامل تخریب خواهد بود. و این گونه است که گاه ازون تراپی نتیجه عکس می دهد.

  نکته 1: مدیریت اکسیژن فعال نوزاد در هنگام تنش اکسیداتیو و هدایت آن به سمت فنول ضرورت دارد. زیرا وینیل فسفونیک اسید میتواند اکسیژن نوزاد (Singlet oxygen) را به سمت مسیری انحرافی (گزانتین اکسیداز) ببرد که بشدت تولید رادیکال را تشدید می کند.

  نکته 2: در شرایط تنش اکسیداتیو بتا- کاروتن مصرف نکنید. زیرا بتا-کاروتن با تولید آب از گونه های فعال -.OH و اکسیژن نوزاد (Singlet oxygen) مسیر اتواکسیداسیون را فعال می کند که به تشدید تولید رادیکال می انجامد.

  ویتا C هم گونه های فعال را به آب تبدیل و اتواکسیداسیون را فعال می کند.

• تیمار ترکیبی اخلاط ثلاثه روازاده و سماق و زنیان را ناشتا تا یک هفته دادم و بعدش نمک یا سرکه که عالی بود تولید ترشحات از زخم قطع شد و دیگه عمیق تر نشد و زخم جدید هم ایجاد نشد.
• اگر بیمار اتو ایمیون هستید از چادر اکسیژن (ventilator) و نیز از آهن دور بمانید چون این هر دو رایکال ایجاد و زخم را عمیق تر می کنند.
• این قبیل زخم ها که خود بخود ایجاد می شوند با بتادین عمیق تر می شوند، چون بتادین الکل داره و الکل اگرچه ضد عفونی کننده است ولی باعث التهاب است.
• مصرف آنتی بیوتیک برای زخم های عفونی لازمه.
• شستشو با سرم شستشو (محلول سالین) و ضد عفونی با اسپری آنتی بیوتیک و نیز گلاب.

  گلاب را با اسپری به زخم بپاش (چون گلاب میتواند نورآدرنالین و متعاقباً پروژسترون را افزایش بدهد).

• سلنیوم و جوشانده میخک یا میخک کوبیده باعث میشوند زخم بهتر پوست بیاره (اصولاً بهتره برای پوست آوردن سیستم ایمنی را خاموش کنیم).

• فیزیوتراپی لازمه رفع ناتوانی های عملکردی بعد این بیماری است.
• کمبودهای بدن را برطرف کنید. به عنوان یک مثال برای ترمیم زخم بدن به ویتامین K نیاز دارد تا مانع تجزیه کلاژن به پروکلاژن شود. خوردن ویتامین K بازدارنده تولید استرادیول از تستوسترون است و از طرفی بازدارنده تولید استرادیول از کورتیزول است و چون استرادیول قابلیت تبدیل به استالدئید و متعاقباً همی و تیو استال را دارد کمبود ویتامین K باعث تشدید زخم ها و مانع بهبود زخم هاست. لازم است بدانیم برای ممانعت از تجمع کورتیزول، ویتامین K را با ویتامین B12 (تبدیل کننده کورتیزول به کورتیزون) و آمورل و کارنیتین (کاهش دهنده تولید آمونیاک تا کورتیزول مجدداً به استرادیول مبدل نشود) مصرف کنید. شایان ذکر است بهتر است آمورل و کارنیتین را 4 ساعت بعد ویتامین K و ویتامین B12 مصرف کنید.

کمبود نورآدرنالین (مازاد آدرنالین) یعنی بیماری

گلاب را با اسپری به زخم بپاش (چون گلاب میتواند نورآدرنالین و متعاقباً پروژسترون را افزایش بدهد).

از فعالیت بیش از حد واکنش تبدیل نورآدرنالین به آدرنالین جلوگیری کنیم تا از بیماری دور بمانیم.

گاهی در مراحل انتهایی ترمیم زخم که زخم می خواهد پوست بیاورد میکروب های بی هوازی طغیان می کنند در نتیجه وخامت زخم تشدید می شود.

گاه بدن برای ممانعت از این وضعیت مانع پوست آوردن زخم می شود و بهبود زخم را به تعویق می اندازد تا با ممانعت از تشکیل محیط بی هوازی مانع طغیان میکروب های بی هوازی گردد.

• راهکارهای خانگی موضعی برای ممانعت از تولید میکروبهای بی هوازی: دود اسفند و کندر، روغن اسفند، پیاز رنده شده
• راهکارهای داروئی خوراکی: سفیکسیم و کلیندامایسین
• راهکارهای داروئی تزریقی: سفتریاکسون

نحوه ایجاد روغن اسفند: 2 قاشق اسفند در 3 قاشق روغن که ارجح است آفتابگردان یا کلزا باشد، 5-7 دقیقه روی کفگیرک با شعله کم بجوشد و 7 دقیقه بعد روغن را از دانه های اسفند جدا و صافش کن. می توان از همین اسفند جدا شده دوباره استفاده کرد. به این نحو که به مدت 15 دقیقه در 2 قاشق روغن های مزبور بر روی کفگیرک با شعله کم بجوشد.

• توجه: افراد دارای متال آزاد (آهن فرو)، با مصرف آنتی بیوتیک ضد بتالاکتاماز (سفیکسیم و سفتریاکسون و غیره) ممکن است دچار مشکل شوند یا به دلیل اثربخش نبودن و سپری شدن زمان طلایی درمان به تشدید مشکلات بیمار بیانجامد. چون بتالاکتاماز می تواند متالوبتالاکتاماز بسازد که ابزار قویتر میکروب برای تخریب سلول است و میکروب را قویتر می کند. فلذا این آنتی بیوتیکها به تنهایی موثر نیست و حتی گاه مضر می باشد.

پس قبل دادن این آنتی بیوتیک ضد بتالاکتاماز، متال را کلاته یا حذف کنید.

برای سلامتی امام زمان صلواتی ختم کنیم.